Moraitopoulos blog

Επειδή στην ΕΡΤ συντελείται σήμερα ένα κοινωνικό και πολιτιστικό έγκλημα, Επειδή το μαύρο στις οθόνες είναι μαύρο στη δημοκρατία, την ενημέρωση και τον πολιτισμό, Επειδή η «μάχη της ΕΡΤ», την οποία δίνουν οι εργαζόμενοί της και χιλιάδες πολίτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό τόσες μέρες τώρα, συγκλονίζει την ελληνική και τη διεθνή κοινή γνώμη, Επειδή η κατάργηση της ΕΡΤ είναι ένα ακόμα τρόπος για να περιοριστεί ο τομέας των δημόσιων αγαθών προς όφελος των ιδιωτικών κερδοσκοπικών συμφερόντων, Επειδή η δημιουργία μιας ΥΕΝΕΔ της σύγχρονης εποχής είναι ένα ακόμα βήμα προς την πολιτιστική βαρβαρότητα και την μονοφωνική μεταφορά των πληροφοριών και ειδήσεων, Επειδή θέλουμε μια πραγματικά δημόσια ραδιοτηλεόραση, δημοκρατική, πλουραλιστική, δημιουργική, ανοιχτή στην κοινωνία, με τον έλεγχο των εργαζομένων, των ανθρώπων του πολιτισμού και των κοινωνικών φορέων, Επειδή το σχέδιο φραγής της ΕΡΤ ακολουθείται από ανάλογα σχέδια στην υγεία, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια, ...

Υπάρχουν βιβλία που τ’ αρχίζεις και δεν μπορείς να τα τελειώσεις. Άλλα πάλι τα τελειώνεις και μετά από λίγο χρόνο τα ξεχνάς, δεν θυμάσαι καν το τίτλο, τον συγγραφέα. Τέλος υπάρχουν κι εκείνα τα βιβλία, που σ’ εντυπωσιάζουν τόσο, που δεν μπορείς να τα ξεχάσεις. Θέλεις να τα ξαναδιαβάσεις, να γράψεις μερικές αράδες για αυτά, να μοιραστείς κάποια πράγματα που σ’ εντυπωσίασαν με τους φίλους σου. Ένα τέτοιο βιβλίο ήταν για μένα το «Καρδιά τόσο άσπρη» του Javier Marias: το συζητήσαμε στη Λέσχη Ανάγνωσης Εξωραϊστικής Βόλου την Κυριακή 21/4/2013, δηλαδή πριν σχεδόν 2μιση μήνες και δεν λέω να το ξεχάσω. Ήθελα από καιρό να το ξαναπιάσω στα χέρια μου και να γράψω μια παρουσίαση γι’ αυτό. Στο εντωμεταξύ έχω διαβάσει πάνω από 10 διαφορετικές σκέψεις – παρουσιάσεις για το βιβλίο σε διάφορα blogs και εφημερίδες. Με τα περισσότερα συμφωνώ, κι επειδή κανόνας μου είναι να μην εφευρίσκω τον τροχό ξανά και ξανά, ίσως τα περισσότερα από αυτά που θα αραδιάσω παρακάτω, αποτελούν ευγενή προσφορά – δανεισμό...

  Αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες , σας γράφω απ’ τα υπόγεια του Μαξίμου. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της απουσίας μου αυτές τις ημέρες: βοηθούσα τον Χρύσανθο να κάνουμε τον ανασχηματισμό. Πολύ κουραστικό: παίζαμε την κολοκυθιά ώσπου την ξεράναμε , μετά μαδήσαμε όλες τις μαργαρίτες της τέως διοικήσεως ΠΑΣΟΚ, ύστερα πήγαν οι καραμπόλες σύννεφο (η μαύρη μπίλια έβρισκε συνεχώς τον κ. Αβραμόπουλο), αλλά στο τέλος τα καταφέραμε. Λόγω της σημασίας που δίνουμε πλέον στην πρωτογενή παραγωγή φτιάξαμε μια κυβέρνηση περιβόλι . Της οποίας η πραγματική σύνθεση έχει ως εξής: Πρωθυπουργός: Αγγελα Ψυχοβγάλτρα Μέρκελ . Υποπρωθυπουργός: Αντώνης Σαμαράς . Επίτιμος Uber Alles Πρωθυπουργός: Μπαράκ Ομπάμα . Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: Μπενύτο . Υπουργός Εξωτερικών: Μπενίτο . (Ο κ. Αβραμόπουλος στο εξής θα «περιφέρεται ασκόπως» στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης και Τουρκικών Προκλήσεων.) Εδώ επίσης να σημειώσουμε ότι ο Μπενύτο - Μπενίτο χωρίς Διαμαντοπούλου θυσιάζετα...

Γιος του Βασίλη Βασιλειάδη, Έλληνα από την Τραπεζούντα και της Πολίνας Άντοβνα Βίλγκεμσον, Ρωσίδας εσθονικής καταγωγής, ο Αριστείδης Βασιλειάδης, που αργότερα αυτοονομάστηκε Άρης Αλεξάνδρου , γεννημένος το 1922 στο Λένινγκραντ, ήρθε με τους γονείς του το 1928 και εγκαταστάθηκε αρχικά στη Θεσσαλονίκη, και λίγο αργότερα στην Αθήνα. Με μητρική κυριολεκτικά και μεταφορικά, γλώσσα τα ρωσικά, δυσκολεύτηκε τον πρώτο καιρό να προσγειωθεί στην ελληνική γλωσσική πραγματικότητα, αλλά, με την πραγματική ιδιοφυΐα που επέδειξε στην εκμάθηση των ξένων γλωσσών, γρήγορα προσαρμόστηκε και έφτασε σ' εκείνη την αίσθηση της γλώσσας που διαπιστώνεται στο σύνολο του έργου του, προσωπικού και μεταφραστικού.    Τέλειωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Βαρβάκειο το 1940 και έδωσε εξετάσεις για το Πολυτεχνείο κατά την επιθυμία του πατέρα του, αλλά με πολλούς δικούς του ενδοιασμούς γι αυτό και, επειδή δεν είχε προετοιμαστεί ικανοποιητικά, απέτυχε. Το 1942 αποφάσισε να παρατή...

Παραθέτω παρακάτω αυτούσιο σημερινό άρθρο του Συγγραφέα, ακτιβιστή Γιάννη Μακριδάκη, που παραθέτει την δικιά του άποψη - ερμηνεία για την άνοδο του ρατσισμού στην κοινωνία μας. Η βασική του άποψη είναι ότι "ο ρατσισμός είναι συνέπεια της μη ζωής των καταναλωτών" , ότι "δεν ωφελεί να πείσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία ενάντια στον ρατσισμό" και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η δράση "να ρίχνουμε τον σπόρο του “επανανθρωπισμού” του καταναλωτή, να ξυπνήσουμε τον άνθρωπο που κρύβει μέσα του, να πεισθεί να ξαναγίνει άνθρωπος" .  Όλ' αυτά τα βρίσκω ενδιαφέροντα, δεν ξέρω αν είναι "η λύση" στο πρόβλημα, όμως επειδή κι εγώ όπως και πάρα πολλοί άλλοι μαζί μου, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την συνεχή άνοδο της Χρυσής Αυγής, όπως και την συνέχιση ρατσιστικών επεισοδίων, - παρ όλη την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κόσμου που υποτίθεται γίνεται-, την παραθέτω για προβληματισμό και συζήτηση. ************ Αντιρατσιστικό...

Δωρεάν, νόμιμο, διάβασμα ή/και κατέβασμα λογοτεχνικών βιβλίων Είναι φορές που θα θέλαμε να διαβάσουμε ένα διάσημο λογοτεχνικό βιβλίο ή να διαβάσουμε ποίηση ελλήνων ή ξένων ποιητών αλλά δε βρίσκουμε το βιβλίο ή το βρίσκουμε «αλμυρό»… Ξεχάστε τα όλα ! Τώρα κάνοντας κλικ στο OpenBook μπορείτε να διαβάσετε ή να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας εκατοντάδες βιβλία και συλλογές, νόμιμα, εύκολα και κυρίως ΔΩΡΕΑΝ. Βιβλία τόσο για τους μικρούς όσο και για τους μεγαλύτερους φίλους μας. Το OpenBook είναι μια ανοικτή διαδικτυακή Βιβλιοθήκη με ελληνικά ηλεκτρονικά βιβλία που διανέμονται ελεύθερα και νόμιμα (δωρεάν ebooks). Πρόκειται για βιβλία διαφόρων κατηγοριών περιεχομένου που φέρουν άδεια Creative Commons. Η κατηγοριοποίηση γίνεται με βάση το συγγραφέα και οι μορφές των αρχείων ποικίλλουν. Γενικά, πρόκειται είτε για αρχεία PDF είτε για βιβλία που έχουν ανέβει ως site ή blog στο διαδίκτυο. Τα βιβλία που είναι σελίδες στο ίντερνετ και όχι PDF μπορείτε να τα μετατρέψετε σε eP...

Ο τελικός του Ευρωμπάσκετ το 1987. Η Λιλιπούπολη. Τα τραγούδια της παρέας στη σκοπιά. Η εκπομπή του Διονύση Σαββόπουλου «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Ο Φρέντι Γερμανός, Αλάτι και πιπέρι. Ο Φίλιππος Συρίγος σ’ εκείνα τα μαυρόασπρα σαββατιάτικα μπασκετικά απογεύματα. Ο Γιάννης Πετρίδης. Ο θείος Νώντας. Ο ξάδερφός μου ο Γιώργος Παπαστεφάνου. Στεκόμουν απέναντι στην κατάμαυρη οθόνη της τηλεόρασης και σκεφτόμουν τι σημαίνει για μένα η δημόσια τηλεόραση. Ακόμα πιο εκκωφαντική ήταν η μαυρίλα της σιωπής στην άδεια συχνότητα της ΕΡΑ-ΣΠΟΡ. Προφανώς όλοι έχουμε τις δικές μας εικόνες και τα δικά μας ακούσματα από τη μακρά πορεία της ΕΡΤ. Άλλος θα σου αναφέρει το θέατρο της Δευτέρας, άλλος την κινηματογραφική Λέσχη, άλλος το τρίτο πρόγραμμα, άλλος τον Κόσμος FM, ο κατάλογος είναι ατέλειωτος – και ατελείωτος. Το περίεργο είναι ότι εκείνοι που εισηγήθηκαν και εφάρμοσαν την αποτρόπαιη απόφαση για την ΕΡΤ μοιάζει να μην έχουν ανάλογες αναμνήσεις. Σκέφτεσαι ότι ίσως να μην ήτ...